ORADA MISIN HALA?
Yalnızca geri dönmeyecek olanların bıraktıklarına
Sesin göğün en yukarısında duruyor şimdi. Bir vakit özledim sandım sesindeki soluğu. Bardakta çayın son demine, kara kederle seni anlattım.
Sarı bir sessizlik duruyordu öylesine bardakta.Avludan yabancılar geçiyor, her birini sana benzetiyorum. Ya da artık herkes sana benziyordu.
Bir acı sol yanıma ilişiyor. İzin veriyorum. Yeni çok taze bir acı. Ağrısı tütüyor bu çaresiz bekleyişlerde. Merhameti ıssız sokaklarda arıyorum unutabilmeyi, ya da ruhu taşa dönmemiş insanların, kalbinde filizlenecek taşların olduğu bir yere tutunmayı. Uzak bir çocuğa tutunmak isterdi umudum. Bir gün her şeyin güzel olabileceğine inanma umudu. Şimdi! sen gittiğinden beri bütün o yıldız rüyası kayboldu.Çiçekli gamzeler soldu.Sesimdeki
incelik kayboldu. Sesim kayboldu. Gözlerim artık karanlık bir ışıktan gayrısını görmez oldu. Sahi sen nasılsın? Akşamları hala
sancılı mı uyuyorsun? Ya da uyuyabiliyor musun? Hala gülebiliyor musun mesela? Hala gülerken bin tane çiçeğin rayihası diriliyor mu yüzünde?
İçindeki çocuk hala gizli gizli ağlıyor mu bir yerlerde? Özlüyor musun beni? Ya da unuttun mu, unutabildin mi sisler içinde gözlerimde yeşeren seni?
