Ayrılık nasıl yakışsın sana
Ayrılık, Sevgilim
En ince yerinde şimdi sözün
Aklım ermez düşüncelere
Düşündüklerine
Umarsızca kalbimi delip geçmelerine
Bu girdap, bu sonsuz yalan, kahreden cümle eksikliklerine
Ayrılık! Sevgilim
En karanlık gecenin sabahı
Bir sonbahar gibi, dökülüyor yaprakları
Yüreğimin el değmemiş mahzenlerine
Bir kapı aralanıyor
Umudun gönlü yok, ayrılığın habercisi bu
Biliyorum…
Biliyorum, çünkü;
Adınla başlıyor kederin hüzün yüzü
Yüzün ki; güneşin gümüşlenen aynası
İçimin gökkuşağı sevinci
Sevgisiz,zamansız,mekansız,sensiz bir düş içinde
Gülüşünün bahar kokusu içtenliğinde
Dünya seninle mana buldu
Sendin mana, sendin anlam, kelamı sözün
Şimdi söyle?
Ayrılık nasıl yakışsın sana
