"Seni Seviyorum" demek

Güller zamanın yitik yalnızlığında artık. Geceler birer ölüm sessizliği. Hangi türkü anlatır bu kan kustuğum ciğerİN söyleyemediklerini. Günlerdir güneşli havalara ayazı getirendin. Kışın içinde baharı beklemek, çiçeklerin en solmazına vurulmak, çaresizliğe bir dem daha vurmak… Durmak bilmiyor içim. Bir yolculuğun son adımlarını adımlarken aşkın kaçıncı boşluğu bu bilmiyorum. Issız topraklarına kara kalemle yazılmış bir yalnızlık gibi aşk. Korkularımızı alıp bir yere kapatsak çözülecek gibi sanki her şey. Yalnızlığın kalelerine sığınılmış birkaç yazıdan ibaret şimdi geçmiş. Sen yüreğimin derin dehlizlerine kocaman bir ağırlık indirdin dün gece. Zaman o vakitte durmuştu. Kelimelerden dökülüyordu kalbin. Susmak hiç bu kadar sevince dönüşmemişti içimde. Küçük seslerimiz büyüyüp bir ağaçta yeşillenmişti sanki. Sırtımızdaki kamburları bir kenara bırakıp konuşabilmeyi başarmıştık. Sen bilmiyorsun ama biz dün bir dünyayı göğüsledik.

Doğmamış bir çiçek tohumu bu duygular. En büyük hünerlerimi bir bir bırakmak istiyorum avuçlarına. Söylenecek çok şey var biliyorum. İlmek ilmek işlemek istiyorum seni bana. Biliyor musun? Gözlerinin mahyası gündüzün ininde apaçık bir rüyayı andırırdı. İlk defa teslim olmak istedim o bakışların sessiz çığlığına. İlk defa bir kalbe sığınmak istedim. İlk defa içimdeki sesi duyarak ve duyurarak kalbime ; “ seviyorum” çok seviyorum demek istedim.