Nasır
Yalnızlık da nasır bağlarmış,
Babamdan biliyorum.
Hasret kabuk tutarmış,
Ve acı patlıcanı kırağı çalmazmış.
Öyle diyor babam.
Alnımdan öperken dökülüyor cümleleri,
Nasır tutmuş dudaklarından,
Sanki kelimeler kanıyor.
Boğazına düğümleniyor bir şey,
Yutkunsa ağlayacak.
Arafta bırakmak istemiyormuş beni.
Anneyle baba arasında bir yerin adıymış araf.
Benim yalnızlığım nasır bağlamış dediğinde,
Benim şiirlerim de nasır bağladı.
Bu öyle bir şey ki...
Ben şimdi ağlasam,
Sen nasırlar sonra duyacaksın.
Burhan İrkilata
Gazeteci "Diyecekler ki arkamdan ben öldükten sonra O yalnız şiir yazardı."
Yorumlar (0)