Yaralar ve İzleri Hakkında

Yara… bazıları için ufak çiziklerden ibaret olan yaralar hakkında hiç düşündünüz mü?

Bi yara açılır hafif bir şişlik beraberinde bir kızarıklık ve sonunda da kanama evresi. Bir iki saat içerisinde acısı kaybolur iki hafta sonra izi silinir belki birkaç ay sonra yaraya sebep olan olayı mesela bisikletten düştüğünüzü gülerek anlatırsınız. Ya gönül yaraları? Kalbinizde açılan yaraların da aynı şekilde işlediğine mi inandınız? Maalesef bayım, sizin açtığınız yaralar dikiş tutmaz. Kırılan bir eşyanın bir daha eskisi gibi olmadığını duymuşsunuzdur ya da buruşmuş bir kağıdın. Peki çizgilerine saygı duyulmayan kişiler, kalbi paramparça edilip eline bırakılanlar… Sevgi önemli elbet ancak saygı? Bizim orda insanların kalbi gözüne yansır derler. Ben sizin gözlerinizde beni gördüm sanmıştım. Çocuksu bir sevgiyi, saf, tertemiz, hiç o tarafına dokunulmamış bir kalp gördüm sandım. Oysa sizin gözlerinizde bana yer yokmuş. Ben bana atıyor sandığım kalbin iki insan sözüne attığını gördüm bayım. Ben sizin arka bahçenizdeki badem ağacı sanmıştım kendimi. Değil dokunmaya bakmaya bile kıyamadığınız bir badem ağacı sanmıştım. Size hiç ulaşmayacak bir mektup yazıyorum. Siz de bilirsiniz ki ben şiirden anlarım bayım nesirden değil, ben sizin gözünüzde bana yazılmış şiirler görmüştüm. İki tende silinecek aşk değildi benim sizde gördüğüm ama neden silinmesine izin verdiniz? Ben sizi çok sevdim. İlk sizi sevdim, bekledim çok bekledim. Bir adım bekledim, bir bakış, bir özür, bir öncelik. Siz gururlu adamdınız. Ama bizim ayrılığımız sevdamıza dahil değildi. Siz de bilirsiniz ki ben birbirimize özgü kalalım isterdim ama siz herkese anlattınız. Sizde bana özgü hiçbir şey bırakmadınız. Sevgiyi sizinle öğrenip size öğretmek isterdim bayım. Ben biz olalım isterdim, herkesin konuşabileceği ‘biz’ değiliz, bilirsiniz ki ben ‘biz’ bize kalsın isterdim. Sevgisi de bize kalsın kavgası da. Kahkahası da bizim olsun gözyaşı da isterdim. Siz benim ‘biz’imi herkese anlattınız. Biz’i herkese verdiniz. Oysa ben sizinle sevgimi paylaşacaktım. Pek tabii biliyordum sizin başından böyle olduğunuzu. Ben sandım ki kalbinizin en temiz yerlerinde buluşuruz, gözlerinizin ışıldadığı tarafından bakarsınız bana. Ben sandım ki sizi çok naif seversem belki size bir şeyler katabilirsem siz de ‘biz’i öğrenebilirsiniz. Beni başka tenlerde aramayın bayım. Ben sizin teninizdeyim. Başka gözlerde teselli aramayın. Aynaya baksanız aslında… ben sizin gözlerinizin en nîhanındayım. 

Sevgilerle,

Arka bahçende saklı badem ağacı,

Senin badem ağacın…