KIRIK LİSAN
Evvel oldu almadım elime kâğıdı, kalemi
Yazmadım suretini, seni, sevdiğin şeyleri!
Günler kala bahara, belki yeşerdim durdum gönülde
Açmadım, soldum seni gördüm göreli…
Baktıkça gözlerine durdum duraksadım; değişmişti görmeyeli lisanı anlamadım.
Oysa ben sözcükleri eksik dizelerime hep seni aradım.
Bir türlü tutamadım elimde avucumdan dökülen zamanı
Sen yenik düştün kibrine toprak gözlüm, inanmadım, inanamadım!
