Kaderin Hükmü

KADERİN HÜKMÜ

Bir yol var, yok sonun,
Adımlarım yorgun, gönlüm mahzûn…
Gölgeler uzuyor sînemden,
Sesim susar, içim tuman…

Kime sığınsam, hepsi firâr,
Kime baksam, gözler hep mezâr…
Bir yük var omuzlarımda,
Hükmü ezelden yazılmış bir karar…

Anlarlar belki, bilirler hâlimi,
Ama kendi dertlerinden göremezler beni…
Sûkunette saklı bir çığlık,
İçimdeki yara, kapanmaz artık…

Yıldızlara sordum gece vakti,
Bir nefeslik çare umdum…
Kader, cellat gibi pusu kurmuş,
Suskun bakışlarda kayboldum…

Yetmez mi artık bu çile, bu dert?
Kime sesleneyim ey yüce samed ?
Bir ömür boyun eğdim yazgıya,
Bir kez de ben sormalıyım semaya:

"Nedir suçum, nedir günahım?
Niye hep ben, ne bu kader ?"
İsyân içimde, huzur elimde,
Bir çığlık var, yüreğimde…

Ve isyan ateşinde
Ömrümün orta yerinde
Kulağımda çınlayan ses:
"Kaderindir bu yük, taşıyacaksın…"

                                               Tahir ÖZDEMİR