Gölgedekilere
Suyun yolunu bulup aktığı gibi
Bir yürüyüş insanlar arasında yaşamak
Menzil meylin götürdüğü yer
Kötüler, çirkinler içinde uysal bir ilerleyiş
Başı dik, gözü yerde bir şair
Naifsen dişler sana bilenir
Bilmiyor kimseler bilmiyor
Korkumuz yok dişlerden, pençelerden
Biz ezilmişiz, hırpalanmışız, ölümden dönmüşüz
Yağmurda ıslanınca kızmamış sevinmişiz
Güneş yakınca gölgeye teşekkür etmişiz
Bilmiyor kimseler bilmiyor
Biz insan değil sanki insan gölgesiyiz
Burhan İrkilata
Gazeteci "Diyecekler ki arkamdan ben öldükten sonra O yalnız şiir yazardı."
Yorumlar (0)