Çukur
Gittiğim her şehre yalnızlık taşıyorum
Yanı başımda taş kağıt makas oynayan sevgililer
Sönen bir ateşi izler gibi bakınan ihtiyar
Yerçekimsiz karanfil satan çocuklar
Yalnızlığın geniz yakan kokusu benden sindi hepinize
Gittiğim her şehirde dolup dolup taşıyorum
Bu koku, anlıyorum ki ölmemişim yaşıyorum
Akşam, bugünün akşamı
Yalnız kabuğuna çekilenlere değil
Güzel kadınlara, mutlu sevgililere, adamlara
Taşıdığı yalnızlıktan bulaştıracak, akşam
Şaşırmayın
Çukur içimizde baylar bayanlar
Boşluk
Biziz içine düşüp çırpındığımız
Ah zavallı kendim
Kendime düşen bir çukurum ki devinip durdum
Eğer bahtım yar olsaydı
Beni kendimden kurtaracak bir sevgili bulurdum
Burhan İrkilata
Burhan İrkilata
Gazeteci
"Diyecekler ki arkamdan ben öldükten sonra
O yalnız şiir yazardı."
