Yağmurla Başbaşa
"Yağmurla Başbaşa" Her insanın içinde suskun bir liman vardır, bazen terk edilmiş bir gemi gibi… Bu şiir, yağmurla birlikte konuşan bir kalbin hikâyesi. Gidenlere, dönmeyenlere ve hâlâ bekleyenlere…
Yağmurla Başbaşa
Sevmek isterim, yaşamakla bir,
Ama içimde fırtına, dinmez birikir.
Her damla, geçmişten kalan bir iz,
Her şimşek, korkularımdan bir tiz.
Kalbim limanda, terkedilmiş gemi,
Bekler durur seni, bile bile kimi.
Rüzgâr konuşur, gecenin koynunda,
Düşlerim paramparça suyun altında.
Gök gürler içimde, yankısı hüzün,
Sensizlik dokunur her gece üzün.
Ne zaman gülerim desem içimden,
Bir sızı düşer gözlerimin izinden.
Islanırım limanda, yavaş ve sessiz,
Bir sigara yanar, dumanı biçimsiz.
Kül olur hayaller, savrulur gece,
Yağmurla konuşur yüreğim ince.
Son sözü yağmur söyler gecede,
Ben susarım, kalırım bir hecede.
Sen çoktan gittin, iz bile bırakmadan,
Ben hâlâ beklerim, gelmeyeceğini bile bile.
Tahir Özdemir
