Seni Bulabilmenin Umuduna

Dönsem geriye kalan hayatın sensiz geçmiş yanına
Seni bulabilmenin umuduna 
Şiirler okusam şu soğuktan üşümüş kardan adama
Seni, sıkıntılarımın arasında yüreğimde büyüttüğümü
İnce ince anlatsam rüzgâra takılmış, kederin sen yanına

O gece gamzenin sol yanına usulca dokundum
Gözlerinin inci karasına habersiz bir yitik kalp bıraktım
Yıldız uzaklığınca, güneş sıcaklığında, taze toprak kokusu ferahlığında
Bir düş gerçekliğine döndü adın
Durup dururken aklımı zorlayan hülyalı yüzünde
Aşkın tarifi belirdi 
Ne yana dönsem uçarı gülüşün
Başımda koca bir sen uğultusu ile 
Sesinin nefesini özledim

Ey umudumun siyah atlısı
Bu dilsiz uzaklığında
Eğme kirpiklerini gönlüme 
Araya karanlık yollar düşüyor
Bir iç çekiş kadar uzun oluyor özlemin sancısı
İncecik türkülere karışıyor yüzün
Gamzenin gölgesine sığınıyor bir eksik hüzün
Sonrası soluk soluğa şiirler doğuyor 
Şu en çok gelmene yakın saatlerde
Zaman vaktini tamamlıyor  
Merhaba diyor kalbim vakitsiz aşkın vaktine
Merhaba Kalbim
Merhaba…