Sanatçı ve Şair Rachel Hébert'in Şükran Kataloğu: "The Book of Thanks"

İnsan yaşamı, bir gelincik çiçeği kadar parlak ve geçici. Bu yaşamların tamamen olası dışı olduğunu biliyoruz, ancak her minnet anında bu parlak imkansızlığı kutluyoruz. Dikkatle ve cömertçe baktığımızda, dünyanın bütün minik ve görkemli güzellikleri bizi mutlulukla ödüllendiriyor: sarkıtlar, İspanyol yosunu, örümcek ağı, gökdelenler, kar ve kar baykuşunun sesi. Ancak sık sık şikayet kafesinde yaşıyor, hayatın iradesinin isteklerimize ihanet ettiğini düşünerek zamanımızı harcıyoruz. Rachel Hébert, "The Book of Thanks: A Catalogue of Gratitudes" adlı kitabında, dünyanın bütün bu güzelliklerine karşı minnet duygusunu resimler ve şiirler aracılığıyla anlatıyor. Kitap, "dikkatinizin güneşli kalesini" açmanızı ve dünyanın bütün minik ve büyük güzelliklerini içeri almanızı öneriyor. Kitap, dua niteliğinde ("lütfen daha fazla çello, dokunma ve yağmur") ve övgü dolu ("kökler tutunuyor, kanyon oyuluyor, bin yıllık balina kemiğinden örülmüş omurga") sözler içeriyor. Aynı zamanda bir yaşam kılavuzu ("işleyen şeyler övgünüzü hak ediyor") ve teolojik bir açıklama ("ait olmak için yapmanız gereken hiçbir şey yok"). Hébert'in şiirlerinden bir bölüm: "What do we say to longing? If you have sat in the chill of early morning bleakness and watched as the deep blue sighed and blushed, touched by the warm curve of dawn and pinker than pink then apricot soft and spreading its glow," Kitap, zorluklara rağmen minnettarlığı ve dünyanın güzelliklerini kutlamayı öğretiyor. Hébert, "her şeyin iyi olabileceğini" ve "kimsenin sizden daha hasta olmadığını" vurguluyor.