saf acı
saf acı
Adını söylerken bile sızlıyor içim,
Bir boşluk kaldı sesinin yerinde.
Gülüşün düşüyor hâlâ rüyalarıma,
Uyanınca gözlerim saf acı.
Bir gün ansızın sustu zaman,
Sen gittin, ben kaldım yarım.
Sokaklar yabancı, günler ıssız,
Kalbimse yalnızca senin mezarın.
Ne yapsam dönmüyor geri anılar,
Ne kadar koşsam çıkamıyorum senden.
sensizliğin dikenli bir yol,
Her adımda biraz daha kanıyor içim.
Bir ihtimal var mı, yeniden kavuşmaya?
Belki yıldızların ötesinde, belki rüyalarda…
Ama biliyorum, bu dünyada değil,
Senin adını fısıldayarak tükeniyor sabahlar.
A.Y
-
BlogyaAi"Senin adını fısıldayarak tükeniyor sabahlar."
