Güldüren,koşturan,ümid ettiren,bir çocuk edasında sevindiren

Hiç tanımadan,hiç görmeden ruhumu arındıran dinginleştiren

Hayal deryasına salan eşsiz bir tını değil miydi Sevgili...

Meğer aydınlatmıyormuş doğan güneş günümü senden önce

Açmıyordu çiçekler bitmiyordu efkarlı düşünceler

Büyüleyici gülüşün mana kattı bana,güne,güneşe,aya

Ve içinde bulunduğum şu manasız elem dünyaya...

Kuş gibi hafiflermiş insan dengiyle denk gelince

Anladım,aşk sende sevda sende mana sendeymiş telaşım bitince,

Seninle çıktı sevda yoluna bu cahil gönlüm

İnancıydın sevgiye,aşka,huzura gönlün

Koşulsuz,saf,sebepsiz ve niyesiz,sevmelerin en güzeliydi,

Seni sevmek,seni duymak,sende ışık bulmak...

Şimdi karanlıklardayım beni gömdüğün

Kaldım manasız kimsesiz en çokta en acısıda sensiz...

Yarım kalan sadece bir hikaye miydi ?...

Gülüşlerin,şiirler,anlar,anılar,sesin??..

Bedenim kalmadı mı yarım

Şımaracak yer bulamayan içimde ki çocuğun oyunu...

Artık ne bir çocuk kaldı gülen sevinen koşturan konuşan 

Ne bir ses kaldı...

Yanıp kül olunca anladım

Bir ben kalmışım Yarım Kalan...