Piç
Yüzler soluk bir siluet yorgun hafızamda Unutmak yalın Kaybettiklerini dahi yitiren bir ben Kuru bir ağacın en cılız dalına tutunmuş bir yaprak Zor işte böylesi yaşamak Ne şarkılar, ne mevsimler hatırlatmıyor çekip gideni Sen, o, öteki sevdalarım Ne vakit umut koyduysam adınızı Güneşi piç gibi doğurdu gök Siz değer verdiklerim, kıymet bilmezlerim, nankörlerim Piç olan her gülüşümün orospuları Saygımı şeytana sattım Unutmak yalın, sağlıcakla kalın
Burhan İrkilata
Gazeteci
"Diyecekler ki arkamdan ben öldükten sonra
O yalnız şiir yazardı."
