Küllerden Doğan Kadın
“Bazı kadınlar vardır, küllerinden dağlar doğurur...” Bu satırlar, sadece bir şiir değil; Evladı için her şeye göğüs geren, Yalnızlığına bile şefkatle sarılan, Güçlü kadınların sessiz çığlığıdır. Sen de böyle bir kadını tanıyorsan, ya da öyle biriysen, bir "kalp" bırak, ya da bir "teşekkür" yorumu… Şiiri okumayı unutma… Her dizesinde bir annenin yüreği var. Yazılan Dizeleri aşağıda ki şarkıyla birlikte okursanız daha anlamlı olur.
Küllerden Doğan Kadın
Bir kadın düşün, yüreği yara,
Savrulsa da rüzgâr, yıkılmaz asla.
Düştü mü yalnızlık iner omzuna,
Yine de tutar göğsünde sabrını.
Her sabah yeniden toplar kendini,
Öper sessizce yavrusunun tenini.
Her damla yaşında bir dağ erirken,
Gönlünde açar güller derinden.
Ne gece yıldırır, ne taşlı yollar,
Sükût eder, sessizce yürür.
Bir çift minik göz için yanar durur,
Gül olur acıya, küllerle yoğrulur.
Dost bilmez onu, dünya bilmez hâl,
Bir dua gibidir gözlerinde mâhâl.
Ne kurşun işler, ne de gamın sesi,
O kadın ki sabrın en asil nesli.
Çekse de yükü, titremez beli,
Her sancı büyütür onda bir çiçeği.
Kırsa da zaman, incitse kader,
O yine yürür, yüreğini örter.
Ey âlem! Gör ki bir kadın nasıl yanar,
Küllerinden nasıl bir dağ doğar!
Her çığlığında aşkın eski şarkısı,
Her adımında yankılanır şehnazın yankısı.
Tahir Özdemir
-
Merve SühanNe güzelsin sen ne güzel. Kalben bir erkek evladım olsaydı o sen olurdun emin ol. Bir kan bağına ihtiyacımız yok biliyorsun değil mi?
