Bana biraz umut ver

Bu gece takvimlerden çaldım zamanı,
Ceketimin cebinde arsız bir ömür...
Karların güzelliği döküldü ,
İki cümle söz arasından...
Özgürlüğe kanat açan kuşlar,
Uçurumlar sevdalı gönül yokuşunda...
Adım adım ilerliyorum ,
Korkularımın üzerine...
İçimde bir yangın,
Nefesimde gecenin zemheri soğuğu...
Titreyen ellerimde sonsuz bir Ufuk,
Deniz korkusunu katıyor öfkeme...
Gökyüzü karanlığı çiziyor gözlerime...
Ayakta duran bir kaç taş yığını,
Sevincim hatıra biriktiyor nefesimde...
Böylesine gülmemişti benliğim,
İşgalinde kaç ordu var gözlerinin...
İçimden içeri,
Derin bir gökyüzü sözlerin...
Anısı yanmış anızlar gibiyim,
Emeği geçtiğinde hatırlanmayan...
Kurma bir saatin kusuru gibi,
İnsan aranmıyor hiç kendinde...
Denizi kudurtan bir gökyüzü,
Derin sessizliğin satır arasında...
Karlar mı yağıyor hazıranda?
Saçlarımın azınlığında ,
Karanlık bir gece esaret içinde...
Haykırışları kafiye kafiye işledim,
Unuttum cümlelerde...
Şimdi beni alıp gölgem ile,
Sürgünlere sürüyorum gözlerimde...
Öylesi daralmış bir darağacı,
Umut çiçekleri açıyor gövdesinde...
Umut bir zindan,
Ölüm ise bir avlu eşiği...
Uçurtmalar yapıyorum,
Darağacının yapraklarından gökyüzüne...
Bana biraz Umut ver ,
Yağmurlar eşlik etsin yangınlarıma...
Oturup bir eşiğe,
Eşsiz sözler fısıldıyorum taş duvarlara...
Gözlerim mumlu  pencereler ardında,
Korkularım ise karşı sandalyede ...
Gülüyorum aynalarda,
Güldüren gözlerimin içine...
Bir kibritte yanacak ömrüm var,
Sessiz, karlı ve senli bir gece...
Tutuşturup kalemi elime
Sıyrılıp ruhumun derinliklerinden,
Seni yazıyorum bu gece
Al ve kabul et karanlığın şu yağan beyazını kendine.